Wat is de waterstofstrategie van Nederland?

Vanuit de Europese Unie is de afgelopen tijd veel wet- en regelgeving gekomen om waterstof een vast en substantieel onderdeel te maken van de Europese energievoorziening. Naast een strategie, zijn er wettelijke kaders, maar ook financieringsinstrumenten vanuit de EU. Toch ligt de realisatie ervan vaak op het niveau van de lidstaten. Veel landen bereiden zich hierop voor met projecten, subsidies en andere maatregelen. De collega’s van Magnus Energy hebben waterstofstrategieën van acht lidstaten in kaart gebracht, waaronder die van Nederland. Wat doet Nederland en wat valt er te leren van de strategieën van andere landen?

Van welke landen hebben we de waterstofstrategie in kaart gebracht?

• Nederland
• Duitsland
• Frankrijk
• Italië
• Spanje
• Oostenrijk
• Denemarken
• Portugal

De vijf belangrijkste inzichten

Er bestaat een breed scala aan financierings- en investeringsmogelijkheden op zowel EU- als nationaal niveau. Op Europees niveau biedt de Europese Waterstofbank grootschalige steunmogelijkheden, en op staatsniveau worden mogelijkheden geboden via het “Auction-as-a-Service” (AaaS)-mechanisme.

Er is een EU-brede waterstofstrategie geïmplementeerd, ondersteund door EU-doelstellingen, regelgeving en financiële steun. Het regelgevend EU-kader is vastgelegd in REDIII, de gedelegeerde handelingen en het Gas- en Waterstofpakket. De afzonderlijke lidstaten zijn verplicht deze om te zetten in nationale wetgeving. Financieringsmogelijkheden zijn beschikbaar via de veilingen van de Europese Waterstofbank en via de “Important Projects of Common European Interest” (IPCEI’s).

Veel lidstaten, waaronder de in dit rapport geanalyseerde landen, tonen grote belangstelling voor groene waterstof, met ambitieuze operationele capaciteitsdoelen en nationale subsidieregelingen. Dit rapport laat zien dat er veel aandacht is voor het opbouwen van waterstofwaardeketens en -aanvoerketens en voor de oprichting van hubs en waterstofvalleien.

Moeilijk te reduceren sectoren, decarbonisatie en transport via pijpleidingen staan in de hele EU hoog op de agenda, met speciale aandacht voor het ontwikkelen van hubs en binnenlandse netwerken rond industriële gebieden. Deze gebieden hebben de meeste afnemers. Nationale en grensoverschrijdende netwerken worden opgezet via waterstofpijpleidingen en/of herbestemming van bestaande infrastructuur. Daarnaast is mobiliteit een populair aandachtsgebied.

De lage operationele elektrolysecapaciteit betekent dat zowel de EU- als de nationale doelstellingen voor groene waterstof niet worden gehaald en dat het totale volume groene waterstof op de markt laag blijft.

Download de studie

Je vindt de studie op de website van Magnus Energy in het Engels: